در میان روش های تصویربرداری ، ام آر آی یا همان MRI جایگاه ویژه‌ای دارد. با این حال، سوال مهمی که ذهن بسیاری از بیماران را به خود مشغول کرده، این است که آیا ام آر آی با وجود ایمپلنت یا پلاتین موجود در بدن بی خطر است یا نه؟ آیا میدان مغناطیسی قدرتمند MRI ممکن است با فلزات موجود در بدن تداخل داشته باشد؟ آیا واقعا وجود شی خارجی یا فلزی در بدن باعث تداخل در نتایج عمل می شود؟ در ادامه از این مقاله همراه ما بوده تا به صورت دقیق به بررسی این موضوع بپردازیم.
ام آر ای با وجود پلاتین یا شی خارجی
ام آر آی مبتنی بر ایجاد یک میدان مغناطیسی بسیار قوی است که به طور دقیق به تشخیص و بررسی اندام های داخلی بدن می پردازد. در دستگاه MRI هیچ اشعه یونیزان (مانند اشعه X) وجود ندارد. با این حال، چون میدان مغناطیسی بسیار قدرتمندی دارد، وجود هرگونه جسم فلزی در بدن می تواند با این میدان واکنش نشان دهد. همین مسئله باعث می شود که بحث ام آر آی با وجود ایمپلنت یا پلاتین از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شود.
آیا با وجود پلاتین می توان ام آر آی انجام داد؟
یکی از پرتکرارترین پرسش های بیماران این است که آیا با وجود پلاتین میتوان ام آر آی انجام داد؟ باید گفت که این موضوع به چند عامل بستگی دارد. اگر پلاتین از جنس تیتانیوم یا آلیاژهای غیر مغناطیسی باشد، انجام MRI معمولاً بی خطر است. تیتانیوم ماده‌ای است که در میدان مغناطیسی واکنش نشان نمی دهد و در نتیجه نه حرکت می کند و نه گرم می شود. به همین دلیل، بیشتر پلاتین های امروزی از همین جنس ساخته می شوند. اما اگر پلاتین از جنس فلزات فرومغناطیسی (مانند آهن یا نیکل) باشد، میدان مغناطیسی MRI می‌تواند نیروهایی بر آن وارد کند. در این حالت، خطر حرکت یا جا به جایی فلز وجود دارد. بنابراین، پزشک پیش از انجام MRI، باید از نوع فلز، تاریخ جراحی و نوع ایمپلنت مورد استفاده آگاه باشد. در اغلب موارد، ام آر آی با وجود ایمپلنت یا پلاتین اگر از نوع سازگار با MRI باشد، بدون هیچ خطری انجام می گیرد.
آیا ام آر آی با وجود پلاتین دقیق است؟
یکی دیگر از دغدغه های بیماران، کیفیت تصاویر بعد از ام آر ای است. به طور کلی، پاسخ این سؤال به محل قرارگیری پلاتین و نوع آلیاژ آن بستگی دارد. اگر پلاتین در ناحیه ای نزدیک به محل تصویربرداری باشد، ممکن است باعث ایجاد تصویر مصنوعی یا تحریف شده در اسکن شود. این پدیده به دلیل تغییر میدان مغناطیسی در اطراف فلز رخ می دهد.برای مثال، اگر فردی پلاتین در استخوان فک دارد و MRI از ناحیه مغز انجام می شود، احتمال تداخل بسیار کم است. اما اگر MRI از همان ناحیه فک گرفته شود، ممکن است کیفیت تصویر کاهش یابد. در این موارد، متخصص رادیولوژی از تکنیک های خاصی برای کاهش مشکلات تصویر استفاده می کند. در نهایت باید گفت که در اکثر موارد ، تصاویر ام آر آی حتی با وجود پلاتین یا ایمپلنت دقیق است اما می بایست قبل از انجام آن به طور دقیق با پزشک مورد بررسی قرار گیرد.
جهت تماس و رزرو نوبت فرم را پر کنید
خطرات احتمالی MRI در حضور فلز
هرچند MRI یکی از ایمن ترین روش های تصویربرداری است، اما در حضور فلزات خاص، ممکن است خطراتی وجود داشته باشد. که برخی از آنها عبارت اند از:
- حرکت جسم فلزی: در صورتی که فلز فرومغناطیسی باشد، میدان مغناطیسی می تواند نیرویی بر آن وارد کند و باعث جابه جایی آن شود.
- افزایش دما: برخی فلزات ممکن است در اثر میدان رادیویی گرم شده و در محل ایمپلنت احساس حرارت ایجاد کنند.
- تداخل در تصویر: وجود فلز ممکن است باعث ایجاد سایه یا خطوط روشن در تصاویر MRI شود.
روش های جایگزین در صورت منع MRI
اگر پزشک تشخیص دهد که انجام ام آر آی با وجود ایمپلنت یا پلاتین ایمن نیست، روش های تصویربرداری جایگزین مانند سی تی اسکن یا سونوگرافی مورد استفاده قرار می گیرند. البته که کیفیت تصویربرداری MRI در نشان دادن بافت های نرم بی نظیر است، اما تنها در برخی شرایط، سی تی اسکن می تواند اطلاعات کافی در مورد استخوان ها و ساختارهای سخت بدن ارائه دهد.
نکات پیش از انجام MRI برای بیماران دارای ایمپلنت یا پلاتین
ارائه مدارک جراحی ، برگه اطلاعات ایمپلنت یا پلاتین خود را به همراه داشته باشید تا نوع و جنس آن بررسی شود. پیش از ورود به اتاق MRI، تمام اطلاعات مربوط به وجود فلز یا ایمپلنت را بیان کنید. از زیورآلات، ساعت، کمربند و هر وسیله فلزی استفاده نکرده و هرگونه شرایط خاص را با متخصص خود تحت بررسی قرار دهید.
نکته پایانی
در اکثر موارد بیمار برای انجام ام آر آی با وجود پلاتین یا ایمپلنت به تداخل نمی خورد. اما با این حال توصیه میشود که بیمار حتما شرایط اولیه خود را با پزشک در میان گذاشته تا در ارائه تصویر نهایی تداخل ایجاد نشود.
